© 2014 pactum

Czy komornik mógł nałożyć grzywnę?

Jeden z moich pracowników ma kłopoty finansowe. Komornik, który prowadzi egzekucję, zażądał ode mnie oświadczenia, którego nie przedstawiłem terminie, ponieważ wyznaczony czas był bardzo krótki. W związku z tym wymierzył mi grzywnę. Czy mógł tak postąpić?

EKSPERT WYJAŚNIA

Tak. W przedstawionej sytuacji postępowanie komornika jest zgodne z przepisami. Zajmując wynagrodzenie za pracę, komornik wzywa pracodawcę, by w ciągu tygodnia przedstawił za trzy miesiące poprzedzające zajęcie, za każdy miesiąc oddzielnie, zestawienie periodycznego wynagrodzenia dłużnika za pracę oraz oddzielnie - zestawienie jego dochodów z wszelkich innych tytułów. W tym oświadczeniu pracodawca powinien też podać, w jakiej kwocie i w jakich terminach zajęte wynagrodzenie będzie przekazywane wierzycielowi.

W przypadku istnienia przeszkód do wypłacenia wynagrodzenia za pracę należy złożyć oświadczenie o rodzaju tych przeszkód, a w szczególności trzeba podać, czy inne osoby roszczą sobie prawa, czy i w jakim sądzie toczy się sprawa o zajęte wynagrodzenie, i czy oraz o jakie roszczenia została skierowana do zajętego wynagrodzenia egzekucja przez innych wierzycieli.

Pracodawcy, który nie złożył w przepisanym terminie oświadczenia albo zaniedbał przesłania zawiadomienia lub dokumentów związanych z zajęciem wynagrodzenia nowemu pracodawcy dłużnika, komornik wymierza grzywnę do 500 zł. Grzywna może być powtórzona, jeżeli pracodawca nadal uchyla się od wykonania tych czynności w dodatkowo wyznaczonym terminie.

Gdy pracodawcą nie jest osoba fizyczna, grzywnie podlega pracownik lub wspólnik odpowiedzialny za wykonanie takiej czynności, a w razie niewyznaczenia takiego pracownika lub niemożności ustalenia odpowiedzialnego zatrudnionego - osoby uprawnione do reprezentowania pracodawcy. Jeżeli pracodawcą jest spółka cywilna, grzywnie podlega którykolwiek ze wspólników.

Poza tym pracodawca, który nie zastosował się do wezwania komornika lub złożył oświadczenie niezgodne z prawdą, musi liczyć się z pociągnięciem do odpowiedzialności za wyrządzoną przez to wierzycielowi szkodę.

Podstawa prawna: Art. 882, art. 886 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43, poz. 296 ze zm.). Not. mb

GAZETA PRAWNA NR 66 (1936) z dnia: 03.04.2007
Autor: Krzysztof Kęciak